gyminjury

Τραυματικοί γυμναστών – Πώς αποφεύγονται;

Είναι γεγονός πως οι γυμναστές κατά τη διάρκεια της εργασίας τους ταλαιπωρούνται από αρκετούς τραυματισμούς και επώδυνες καταστάσεις. Αυτό συμβαίνει είτε όταν απευθύνονται σε ένα γκρουπ ατόμων, είτε σε ατομικές προπονήσεις.

Δυστυχώς δεν υπάρχουν αρκετές πληροφορίες στη διεθνή βιβλιογραφία για αυτό το θέμα. Έτσι θα προσπαθήσω να δώσω έμφαση στους πιο συνηθισμένους τραυματισμούς που τους ταλαιπωρούν.

Ποιοι τραυματισμοί είναι οι συχνότεροι και πως μπορούν να προληφθούν;

Όπως κ οι υπόλοιποι επαγγελματίες, έτσι και οι γυμναστές μπορεί να τραυματιστούν κατά τη διάρκεια της εργασίας τους σε κάποια συνεδρία με αθλούμενους ή ακόμα και κατά την ώρα της ατομικής τους προπόνησης. Οι τραυματισμοί υπέρχρησης (overuse injuries) είναι πολύ συχνοί, γιατί ουσιαστικά διπλασιάζεται ή μπορεί και να τριπλασιάζεται ο εβδομαδιαίος όγκος προπόνησης λόγω της φύσης της εργασίας τους, καθώς συμμετέχουν στα προγράμματα εκγύμνασης συνήθως χωρίς να έχει προηγηθεί κατάλληλη προθέρμανση.

Πιο συχνά οι τραυματισμοί αφορούν την περιοχή της μέσης, του στροφικού πέταλου (ώμος) και του αγκώνα. Ως βλάβη υπέρχρησης θεωρείται το επαναλαμβανόμενο τραύμα, μικροτραυματισμός που μπορεί να αφορά έναν μυ ή μια άρθρωση και μπορεί να οδηγήσει σε ένα κάταγμα καταπόνησης ή και σε τενοντίτιδα.

Συνοπτικά θα αναφέρω σειρά ασκήσεων που αυξάνουν την επιβάρυνση κατά περιοχή.

Στροφικό πέταλο

-πιέσεις πάγκου

-βυθίσεις

-ασκήσεις ωμικής ζώνης με μπάρα και με dumbbell πίσω και μπροστά από το κεφάλι

Στην περιοχή της μέσης

-deadlifts

-squats

-πρέσα

-η στροφή του κορμού κατά την μεταφορά βάρους -αναποδογύρισμα λάστιχου (αυτοκινήτου ή φορτηγού)

Για τον αγκώνα

-πιέσεις πάγκου

-ασκήσεις δικεφάλου

 

Η σοβαρότητα του εκάστοτε τραυματισμού εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως το βάρος των κιλών που σηκώνονται, ο αριθμός των σετ και των επαναλήψεων αλλά και η διάρκεια της άσκησης που έχει προηγηθεί. Επίσης σημαντικό ρόλο παίζει η σωστή τεχνική και η εμβιομηχανική.

Συνήθως οι γυμναστές που απευθύνονται σε τμήματα, αναφέρουν πιο συχνά μυοσκελετικά προβλήματα και αυτό ενδεχομένως οφείλεται αρχικά στο ότι συμμετέχουν και οι ίδιοι στα τμήματα (για παράδειγμα ένα τμήμα spinning) και επίσης έχουν αρκετές, συνεχόμενες ώρες με πολλαπλά τμήματα μέσα στην μέρα.

Πέρα από τα μυοσκελετικά προβλήματα όμως αναφέρονται και προβλήματα ακοής και ομιλίας (βλάβες στις φωνητικές χορδές) ιδίως όταν υπάρχει δυνατή μουσική και απαιτείται η φωνή τους να είναι πιο δυνατή! Η χρήση ωτοασπίδων και μικροφώνου ίσως είναι μια λύση στο συγκεκριμένο πρόβλημα.

Πως αποφεύγονται ή προλαμβάνονται όμως οι τραυματισμοί;

  • Δύσκολη ερώτηση με πολλαπλά σκέλη.
  • Απαραίτητη είναι η χρήση κατάλληλου εξοπλισμού.
  • Η αλλαγή δύο φορές ετησίως των υποδημάτων, ή ανά 250-500 χλμ είναι αναγκαία.
  • Σταδιακή αύξηση, ιδίως σε προπόνηση δύναμης, κατά 10 % ανά εβδομάδα μέχρι να φτάσουμε τον στόχο μας μετά από περιόδους χωρίς προπόνηση.
  • Ιδανική για αποφυγή τραυματισμών είναι η ποικιλία σε fitness προγράμματα αντί του να γίνεται επικέντρωση σε ένα είδος προπόνησης.
  • Χαμηλής έντασης δραστηριότητες όπως η βάδιση, το ποδήλατο και το κολύμπι επιτρέπουν τη χρήση διαφορετικών μεγαλύτερων μυϊκών ομάδων και να αποφεύγεται η υπερφόρτωση συγκεκριμένων μυϊκών ομάδων.

Σίγουρα το καλό ζέσταμα πριν από την έναρξη των μαθημάτων και οι διατάσεις ενδιάμεσα από τα τμήματα θα ήταν μια καλή αρχή. Η μείωση του προσωπικού όγκου προπόνησης και η απαραίτητη ξεκούραση είναι απαραίτητη, όπως επίσης και η επαρκής ενυδάτωση αλλά και η  σωστή διατροφή.