Η πελματιαία απονευρωσίτιδα προκαλείται από την εκφύλιση της πελματιαίας απονεύρωσης κατά την κατάφυση της στη μεσότητα της έσω πλευράς του οστού της πτέρνης. Ο πόνος μπορεί να είναι οξύς σε βαθμό που είναι δυνατόν να επηρεάσει τις καθημερινές δραστηριότητες.
Η αιτιολογία συνήθως είναι πολυπαραγοντική. Στις περισσότερες περιπτώσεις όμως οφείλεται σε:
• υπέρχρηση, που είναι ο σημαντικότερος λόγος και εμφανίζεται συχνά σε δρομείς
• λάθη κατά το τρέξιμο ή ακόμα και
• κακό εξοπλισμό κατά τη διάρκεια του
• τρέξιμο σε διαδρόμους γυμναστικής
• παχυσαρκία
• πλειομετρικές ασκήσεις
Οι εμβιομηχανικές διαταραχές του άκρου ποδός αποτελούν την πιο συχνή αιτία, όπως:
• ανισοσκελία
• υπερπρηνισμός
• πλατυποδία
• ρικνοί οπίσθιοι μηριαίοι
• διαταραχές του αχίλλειου τένοντα
Η υπέρμετρη διάταση της πελματιαίας απονεύρωσης έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μικροτραυμάτων στην κατάφυση της πελματιαίας απονεύρωσης ή και στην πορεία της, που σχηματίζονται δευτερογενώς μετά από επαναλαμβανόμενη διάταση κατά τη μεταφορά του βάρους, κυρίως κατά τη βάδιση. Αυτή η επαναλαμβανόμενη κατάσταση προκαλεί σταδιακά εκφύλιση της περιοχής και εμφάνιση άλγους είτε κατά τα πρώτα πρωινά βήματα είτε σε περιόδους απραξίας.
Συνηθέστερα εντοπίζεται στην πρόσθια πλευρά της πτέρνης και μετά από απεικονιστικό έλεγχο ενδεχομένως υπάρχουν ευρήματα συμβατά με πελματιαία άκανθα, αν και είναι σύνηθες ασθενείς με πελματιαία απονευρωσίτιδα να μην έχουν άκανθα.
Η αντιμετώπιση στις περισσότερες περιπτώσεις (90%) είναι συντηρητική και η αποθεραπεία μπορεί να διαρκέσει έως και 12 μήνες. Σε αποτυχία των συντηρητικών μέτρων (5%) χρειάζεται χειρουργική παρέμβαση. Οι αλλαγές που δημιουργούνται στο πρότυπο βάδισης εξαιτίας του πόνου δεν είναι ασυνήθιστο να προκαλούν δευτερογενώς τραυματισμούς στην άρθρωση του γόνατος και του ισχίου.
Στα πλαίσια της θεραπείας είναι απαραίτητο να εκπαιδευθεί ο ασθενής κατάλληλα και να δοθούν οδηγίες για θεραπευτικό ασκησιολόγιο που θα πρέπει να ακολουθήσει μόνος του.
Στο ιατρείο μας τίθεται ένα εξατομικευμένο πρωτόκολλο αποκατάστασης με συνδυασμό:
• σύγχρονων μηχανημάτων
• ενέσιμων τεχνικών
• θεραπευτικής άσκησης
• εκπαίδευσης του ασθενούς από εξειδικευμένο προσωπικό