Η οσφυαλγία αποτελεί παγκοσμίως τη δεύτερη συχνότερη αιτία επισκεψιμότητας σε έναν επαγγελματία υγείας και την πιο κοινή αιτία απώλειας της ποιότητας ζωής.

Οι φυσίατροι, μετά από λεπτομερή, ολιστική εκτίμηση, έχουν τη δυνατότητα ως ειδικοί στον τομέα της αποκατάστασης να θέσουν τη διάγνωση, να θεραπεύσουν, να εκπαιδεύσουν και να διαχειριστούν με μη χειρουργικές μεθόδους καταστάσεις που επηρεάζουν τις δραστηριότητες καθημερινής ζωής.

Βασικός στόχος του φυσίατρου είναι η αλλαγή του τρόπου ζωής και οι απαραίτητες προσαρμογές σε καθημερινές δραστηριότητες, με ιδιαίτερη έμφαση στη σωστή άσκηση για μείωση της έντασης και της συχνότητας επώδυνων μελλοντικών καταστάσεων και τη θωράκιση της πάσχουσας περιοχής μέσω της θεραπευτικής εξατομικευμένης άσκησης.

Εμβιομηχανικές διαταραχές και καθημερινές απλές ή σύνθετες δραστηριότητες, όπως ο ύπνος, η στάση κατά τη χρήση υπολογιστή, η χρήση μη κατάλληλων υποδημάτων κ.α., επηρεάζουν την ποιότητα ζωής και οδηγούν σε πόνο στη μέση, χωρίς να δίνεται η απαραίτητη σημασία στη διαχείριση και διόρθωση αυτών των καταστάσεων.

Συνήθως ο πόνος εμφανίζεται χαμηλά στην οσφυϊκή μοίρα και στην πλειονότητα των ασθενών λύνεται σε διάστημα 2-4 εβδομάδων. Πολλαπλές ανατομικές δομές και στοιχεία της οσφυϊκής περιοχής παίζουν ρόλο στη συμπτωματολογία και στην διαφορετική κλινική εικόνα του κάθε ασθενούς.

Ως πιο πιθανός μηχανισμός, εμβιομηχανικά, θεωρείται η πρόσθια κάμψη της οσφύος με στροφή και άρση βάρους με τα χέρια σε έκταση.

Επαναλαμβανόμενη συμπίεση των μεσοσπονδύλιων δίσκων κατά τη διάρκεια άρσης βάρους ενέχει τον κίνδυνο ρήξης του δίσκου και δημιουργίας βλάβης στον πηκτοειδή πυρήνα. Το 80-90% της οσφυϊκής κάμψης και έκτασης συμβαίνει στο Ο4-Ο5 και στο Ο5-Ι1 διαστήματα. Η αξονική επιβάρυνση μικρής διάρκειας ανθίσταται από τις κολλαγόνες ίνες του δακτυλίου, αλλά μεγαλύτερης διάρκειας συμπίεση προκαλεί πίεση στον ινώδη δακτύλιο και ακόμα μεγαλύτερη πίεση στις τελικές πλάκες των σπονδύλων, με αποτέλεσμα τη ρήξη του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Στην παραπάνω κατάσταση συνδυαστικά επιβαρύνουν και οι μυϊκές δυνάμεις, οι οποίες αυξάνουν την ενδοδισκική πίεση.

Συχνότερα έχει προηγηθεί κάποιο γεγονός στο οποίο οφείλεται ο πόνος, όπως:
• ανύψωση κάποιου αντικειμένου ή παιδιού
• χρήση κάποιας συσκευής δόνησης
• παρατεταμένη καθιστική θέση
• τροχαίο ατύχημα
• πτώσεις από ύψος

Εφόσον συνυπάρχουν διαταραχές από το γαστρεντερικό ή το ουροποιητικό σύστημα, θα πρέπει να αποκλειστούν πιθανές εξεργασίες, λοιμώξεις ή κάποιο κάταγμα.

Η διαχείριση της οσφυαλγίας σχετίζεται με:
• τον έλεγχο του πόνου και της φλεγμονώδους διεργασίας
• την αποκατάσταση του εύρους κίνησης
• τη βελτίωση της μυϊκής δύναμης και της αντοχής με στόχο τον έλεγχο και τη μείωση των επαναλαμβανόμενων τραυματισμών των δίσκων μέσω της ενδυνάμωσης του πυρήνα
• μέσω της εξατομικευμένης άσκησης, τη βελτίωση της στάσης του σώματος
• την τροποποίηση των εμβιομηχανικών διαταραχών που συνυπάρχουν μετά την οξεία φάση
• την εκπαίδευση του ασθενούς κατά τη διάρκεια της θεραπευτικής άσκησης
• τη βελτίωση της γενικής καρδιαγγειακής κατάστασης και την ενθάρρυνση για άσκηση στην καθημερινή ζωή (περπάτημα, κολύμπι, χρήση στατικού ποδηλάτου κ.α.), που έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της παραγωγής ενδορφινών και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής.